Şems Sûresi
Kadir sûresinden sonra Mekke`de inmiştir, 15 (onbeş) âyettir. Adını, sûrenin ilk kelimesi olan ve "güneş" anlamına gelen "şems"ten alır. Bu sûrede insanın yaratılışında var olan iki özellik ele alınır: İyilik ve kötülük. İnsanın yaratılışında, iyi olmak da kötü olmak da kabiliyet olarak vardır.
1- Güneş`e ve onun parıltısına, 2- Güneş`in ardından gelen Ay`a, 3- Güneş`i açıp ortaya çıkaran gündüze, 4- Onu örten geceye, 5- Göğe ve onu bina edene, 6- Yere ve onu döşeyene, 7- Nefse ve onu biçimlendirene, 8- Sonra da ona kötülük ve takva kabiliyetini verene yemin olsun ki, 9- Elbette nefsini temizleyip parlatan kurtulmuştur. 10- Onu kirletip gömen de ziyan etmiştir. 11- Semud, azgınlığıyla Hakk`ı yalanladı, 12- En azgınları ileri atılınca, 13- Allah`ın Rasulü (Salih peygamber) onlara: "Allah`ın devesini ve onun su nöbetini gözetin." demişti. 14- Fakat onlar peygamberi yalanlayıp deveyi kestiler. Rableri de günahlarını başlarına geçiriverdi de orayı dümdüz etti. 15-Öyle ya, Allah bu işin sonundan korkacak değil ya.
