Tebbet Sûresi
Tebbet, "kurusun" manasına bedduadır. Ebu Leheb hakkında inmiştir. Zira o, eziyet etmek kasdıyla Resûlullah`ın yoluna gizlice diken koymuş, bu işte kendisine karısı da yardım etmişti. Sûre, "Mesed sûresi" diye de anılır. Fâtiha sûresinden sonra Mekke`de inmiştir, 5 (beş) âyettir. (Bir rivayete göre Şuarâ sûresinin 124. âyeti gereğince Efendimiz yakın akrabasını çağırarak, onları İslâm`a dâvet etmişti. Amcası Ebû Leheb galiz sözler sarfederek, "Bizi bunun için mi çağırdın?" demişti. Bunun üzerine bu sûre indi.)
1- Ebu Leheb`in elleri kurusun (yok olsun o), zaten yok oldu ya. 2- Ne malı ne de kazandığı onu kurtaramadı. 3- (O), alevli bir ateşe girecektir. 4- Karısı da odun hamalı olarak (onunla beraber girecektir). 5-Boynunda da hurma lifinden bir ip olacaktır.
