senden sonra...3
……………
senden sonra,
geçti gül zamanı
dallar kurudu, yapraklar çoktan döküldü
kanım çekildi damarlarımdan
yürüyen ceset oldum şimdilik
bekliyorum canlanmayı
senden sonra,
otobüslere bindim sık sık
bilmediğim yerlere gittim
belki unuturum diye seni
gözümün önünden gitmedi güzel yüzün
ağlamak için sahilde oturdum
deniz sen oldun kaçtım gittim ara sokaklara
senden sonra
özlemek yangın gibi yüreğimde
özlemek buz dağına sıkışmak kadar soğuk
özlemek boşluğa sarılmak
sen,yoksun.
senden sonra
pabucu dama atılan
ilk çocuk gibi
yalınayak kaldım.
senden sonra
göz seçemiyordu ufku
nemli olduğu için mi
yoksa sen orda olduğun için mi....
senden sonra...
kalmadı kimseye güvenim
gelip geçecek herşey
sadece acı sabit.
senden sonra
senden oncesiyim
sensiz sonrasiyim
senden sonra
hâlâ surmekteymis hayat
yine cicekler acmis, solmus sonra
yine kuslar gelmis uzaklardan
yine donmus uzaklara
oysa ben yine farkinda degilim
ilkbahar gelmis kac defa
yine hissetmedi yuregim.
senden sonra
ektiğin tohumlar yüreğime
nadasa yatmış gibi yıllardır
denizin ortasındayım
en yakın ada sendin
nedensiz ulaşamadığım
senden sonra
ormanın sakinliği çökmüş üstüme
nedenini anlamadığım
rahatsız etsede bu sebepsizlik
acıtmıyor artık canımı
senden sonra,
kırık kırık bir çerçevenin
arkasından,
bakan.
siyah-beyaz bir fotoğraf gibi
başka bir zamana bakakaldım,
aynı manzarada...
senden sonra
en karanlikti gece
yalnizlik en sessiz
korkularimin kucaginda
nefretimi aradim ellerimle
parmaklarim kanarken ilik ilik
umudum takildi ayagima
ve ben paldir kuldur
yeni dogan safaga uyandim
en sensiz, en renksiz.
senden sonra
haftalar geçiyor,
aylar geçiyor,
günler geçmek bilmiyor...
senden sonra,
ateş yakmadı, su söndürmedi
kafam hep dumanlı
aklım hep dalgın
ne zaman geçer bilmem
midemdeki garip sancı
senden sonra
alıştığım tek şey
mutsuzluk...
