Aşkımın Mısraları...
Aşkıma....
SENİN UĞRUNA GİRDİM ÇIKMAZ SOKAKLARA ÖNÜMDE BİR ÇOK YOL VARKEN BEN SANA GİDEN YOLU SEÇTİM ZORLUKLARA GÖĞÜS GERDİM SIRF SANA ULAŞABİLMEK İÇİN ATILDIM UÇURUMLARA BAŞKA SAĞLAM İPLERİ TUTMAK VARKEN BEN SANA TUTULDUM ACININ KUCAĞINA ATTIM KENDİMİ SENİN İÇİN SAVAŞTIM YAŞAMLA GERÇEKLERİ DİNLEMEK VARKEN BEN KALBİMİN SESİNİ DİNLEDİM BİR KARMAŞA YA BULAŞTIM BELKİLERLE AŞIK OLDUM SANA UZANAN ELLERİ TUTMAK VARKEN BEN SENİN ELLERİNİ TUTMAYI DÜŞLEDİM... SENİ ADAM SANARAK.. Düşündüğüm bu değildi... Hayal ettiklerim, beklediklerim başkaydı senden, Mücadele beklemiştim oysa... Yelkensiz olan gemimizi kıyıya ulaştırırız sanmıştım... Kıyıya ulaştırırsın sanmıştım... Oysa, onu denizin ortasında savunmasız bıraktın.. Bu kadar yıpratıcı olamazsın... Oysa, bir anlamı olmalıydı yaşadıklarımızda! Paylaşılan duyguların bir anlamı olmalıydı. Yüreğimdeki martıların bir anlamı olmalıydı. Yüreğimdeki tüm martıları uçurdun şimdi... Hangi yöne gittiler bilmiyorum, Geri dönerler mi bilmiyorum. Dünya boşaldı mı ne! Neden bu kadar sessizleşti birden yaşam, Neden artık parlamıyor yakamozlar gözlerimde? Neden artık rüzgar esmiyor, Her şey seninle mi kaldı yoksa? Mantığım... Mantığımı bana bırak lütfen, ona ihtiyacım var. Bazı şeyleri anlamak için ona ihtiyacım var! Evet! Ben istedim böyle olmasını, Bazı şeyler vardı aramızda biliyorsun, Olmaması gereken ama daima varolan. Farklı uçlardaydık seninle, Farklı mevsimleri seviyorduk, farklı zamanlarda.... Oysa başardığımız şeyler vardı her şeye rağmen, Daha doğrusu öyle sanıyordum... Binlerce yıldız arasında, Ayın güzelliğini gösterebilmekti tek amacım... Yıldızları söndürmekti... Sorunları yok etmekti... Sahip çıkmalıydın gözlerimdeki ay´a sevgimiz diye... Beni yolumdan alıkoymalıydın... Belki de senin çiçeklerin çoktan solmuştu ve ben Akasyaları kışın yaşatmaya çalışmakla hata etmiştim... Belki böylesi daha iyi oldu... Bilir misin? Kaç çığlık olup yıkıldı yüreğim Bilir misin? Nasıl bir cana hasretti yüreğim, bilmedin bilmeyeceksin...
