kelebek gibi...
kelebek gibi...
dokunulmazlık benliğinde bir şiir
alabildiğine kırılgan ve ürkek
yasak aşk yaşarken o çınarın yaprağıyla
heyecandan durur mu körpecik yürek
narin dokunuşlar bile mi zalim ceza sana
oysa yaprak dokunmak ister, sevmek
bu kırılganlığın olmasa
ne kolaydır senin kalbinde köklenmek
biliyorum, dursun istiyorsun tüm saatler dakikalar
ama ne fayda, içinden geçiyor zaman, üzerek
bir varmış bir yokmuşlarda,
kısacık hayatın nasıl çabuk geçecek...
karanlık odalara terkediliyorsun
rengarenk kanatlarına rağmen, minik kelebek...
