Umut(cu)
Umut(cu)
Zift karasına bürünmüş kalpleri
itinalı bir şekilde avuçlarıma alıyor
masmavi denizlere batırıp
kirlerini dököyorum tuzlu sulara
sonra gökyüzüne kaldırıp
bembeyaz bulutlara siliyorum o kalpleri
bulutların rengi biraz grileşiyor
ama kalplerin renklerine kavuştuğunu
görmek güzel oluyor.
sonra biraz daha uzanıp
güneşe doğru yaklaştırıyor
sıcaklıklarına kavuşmalarını sağlıyorum
gözlerimlede kaybettikleri
gülücükleri konduyorum yanaklarına
sonra o yepyeni o tertemiz
hiç kirlenmemiş kalpleri
büyük bir mutlulukla
bırakıyorum sahiplerinin
sol göğüslerinin tam altına
tebessümleri çiçek açıyor
görebiliyorum hepsinin gözlerinde
ve dudaklarında kirlenmemiş
kaybedilmemiş bir tazeliğin
mutluluğunu duyabiliyorum
beceriksiz bir adamım ama
yapabildiğim tek iş bu benim
umutsuzluk alıp
umut satıyorum
hemde bedavaya..
Mustafa Durukan/Rivardo
.
