Şeytan Var mıdır?....
Garip değil ama nereye açacağımı bilemedim....
Bir universite profesoru ogrencilerine su soruyu sorar; "Var olan herseyi
Tanrı mı yarattı?"
Cesur bir ogrenci ayaga kalkar ve yanitlar: "Evet herşeyi Tanrı yarattı!"
Profesor sorusunu yineler ve ogrenci yine: "Evet efendim!" diye yanitlar.
Profesor devam eder; "Eğer herşeyi yaratan Tanrı ise ve şeytan var olduğuna
gore şeytanı da Tanrı yaratmış olur ve çalışmalarımızda uyguladığımız
´Kesinleştirme´ ilkesine göre de Tanrı şeytandır." Oğrenci boyle bir onerme
karsisinda sasirir ve yerine oturur.
Profesor ise ogrencilerine bir kez daha Tanri´nin icindeki kaderin bir
efsane oldugunu kanitlamaktan oturu oldukca mutludur. Bu arada baska bir
ogrenci ayaga kalkar ve:
- Bir soru sorabilir miyim hocam? der. Profesor sorabilecegini soyler.
Ogrenci ayaga kalkar ve: "Soğuk var mıdır?" diye sorar.
Profesor; "Nasıl bir soru bu böyle, tabii ki vardır!" diye yanitlar. "Sen hiç
soğuktan üşümedin mi?" der.
Ogrenci; "Aslında, fizik yasalarına göre soğuk yoktur. Yaşamda, gerçekte biz
soğuğu sıcaklığın yokluğu olarak düşünürüz. Herkes veya nesneler o enerji
oradaysa veya bir şekilde enerji iletiyorsa onu deneyimler. örneğin, Mutlak
soğukluk (sıfır derece) (- 273 C. / - 460 F / 0K ) sıcaklığın kesin yokluğudur
(hiç olmadığı seviyedir). Tum maddelerin bu seviyede tepkime verme
özellikleri bozulur ve değişir. Soğuk yoktur, o yalnızca sıcaklığın
yokluğunda duyumsadıklarımızı tarif etmek icin yarattığımız bir
sözcüktür!"der ve devam eder...
- Hocam, karanlik var midir?
- Profesor; - "Tabii ki vardir!"
Ogrenci yanitlar; - "Korkarim yine yaniliyorsunuz hocam!" der, "Çünkü karanlik da yoktur!" Yasamda / gerçekte karanlik ışığın yokluğudur. Biz ışık üzerinde çalışabiliriz ama karanlığın üzerinde çalışamayız / inceleyemeyiz. Gerçekte,
biz Newton´un prizmasini kullanarak beyaz ışığı kırar ve renklerin çeşitli
dalga uzunluklari üzerinde çalışabiliriz. Ama karanlığı ölçemeyiz. Bir basit
ışık işini karanlık bir mekanı aydınlatarak karanlığı kırmış olur, yani
karanlığı geçersiz kılar. Siz belli bir mekanin / uzayin ne kadar karanlik
olduğundan nasıl emin olursunuz? Isığın miktarını ölçersiniz!
Bu doğrudur değil mi? Karanlik insanlık tarafından , ışığın olmadığı yer /
mekan icin kullanilan bir sözcüktür.
Son olarak ogrenci profesore yine sorar;
- Hocam şeytan var mıdır? Bu kez profesor pek emin olamamakla birlikte
yanitlar;
- Tabiiki, açıkladığım gibi, biz onu her gün, her yerde onu görürüz. Şeytan
/ kötülük bir kişinin başka bir kişiye her gün sergilediği insan dişiliğinin
örneğidir. O, dünyadaki işlenmiş tüm suçlarda, şiddette yer alir. Bunlarin
tümü şeytanın kendisinden başka bir şeyde değildir!" der.
Ogrenci devam eder;
- "
Şeytan yoktur efendim. Yani o kendi başına yoktur."
"Şeytan basit olarak Tanrı´nın yokluğudur. O aynen karanlık ve soğukta
olduğu gibi insanın Tanrının yokluğunu tarif etmek üzere yarattığı bir
kelimeden ibarettir. Tanrı şeytanı yaratmadı. Şeytan/kötülük insanın
tanrısal sevgiyi yüreğinde duyumsamadığı zaman deneyimlediklerinin bir
sonucudur. O aynen sıcaklığın olmadığı yere gelen soğuk ya da ışığın
olmadığı yere gelen karanlık gibidir."
Profesore dünyayi dar eden, yerden yere vuran, sasirtan, afallatan bu
ogrencinin adi Albert Einstein´ dir
